Ik kan er lang omheen draaien, maar ik ben gewoon de liefste en mooiste hond uit de buurt. Zodra ik buiten de poort ben begint het; wat een mooie hond, deze zijn altijd zo lief, wat is hij mooi, mag ik hem aaien etc. Heerlijk al die aandacht, zodra mensen 1 van bovenstaande dingen zeggen dan ga ik tegen ze aanzitten en wil ik geknuffeld worden. Doen ze dit niet dan spring tegen ze op en geef ik een kus. De honden in de buurt zijn over het algemeen zoooo klein, ik kan er weinig mee, toch blijf ik vriendelijk terwijl de kleine hondjes over het algemeen gemeen zijn tegen mij.

De poezen in de buurt negeer ik, de moeite welke ik moet nemen om onder een auto te gaan kijken vind ik overbodig, ik krijg er ook geen gezelligheid voor terug. Ook als een poes naar me kijkt kijk ik de andere kant op, ik houd niet van deze spelletjes.

Verder kan ik hele dagen in de voortuin bivakkeren, ik spring dan met mijn voorpoten op het muurtje en kan zo de hele straat overzien. Mensen die voorbij lopen vinden mij gezellig en ze geven me over het algemeen een dikke knuffel. Wat ik ook heerlijk vind is dat ik op deze manier het baasje kan zien aankomen. Ik spring dan met 4 poten in de lucht en blaf alles bij elkaar, zo fijn als iedereen er weer is!!!